Manastir Novo Hopovo, sa crkvom sv. Nikole po svojoj arhitektonskoj vrednosti predstavlja najznačajniju sakralnu građevinu svoje epohe na ovim prostorima. Prvi pisani pomen manastira je iz 1451. godine. Sadašnja crkva podignuta je 1575-1576. godine. Hopovsko fresko-slikarstvo jedno je od najznačajnijih na balkanskom umetničkom području. Ikone na ikonostasu radio je najznačajniji srpski barokni slikar Teodor Kračun. Prilikom povlačenja Turci su 1688. godine spalili crkvu, ali je ona već iduće godine obnovljena. Od obnavljanja Pećke patrijašije 1554. godine Hopovo je druga rezidencija beogradsko-sremskog mitropolita. S toga su sremsku eparhiju u 18. veku nazivali i hopovska eparhija. Još u 16. veku ovde su prenete mošti svetog Teodora Tirona. Početkom 18. veka u Hopovu deluje slikarska škola koju su vodili Arsenije Zograf i Nil. Od 1. jula 1757. do 1. novembra 1760. godine u njemu je boravio Dimitrije Obradović, koji se ovde zamonašio i dobio ime Dositej. Manastir sa bogatom bibliotekom i riznicom posebno je stradao tokom Drugog svetskog rata. Radovi na restauraciji crkve počeli su 1949. godine. Ozbiljniji radovi na adaptaciji manastira izvršeni su u periodu od 1952. do 1962. godine. Međutim, tek programom adaptacije i restauracije fruškogorskih manastira Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture je tokom 1987-88. godine izveo neophodne radove na adaptaciji i restauraciji manastira Novo Hopovo. Godine 1998. izgrađen je novi zvonik, čime je u znatnoj meri ovom manastiru vraćen nekadašnji sjaj.